encyklopedia.space

The Legend of Zelda: Majora’s Mask

The Legend of Zelda: Majora’s Mask (pol. Legenda Zeldy: Maska Majorki) jest trzecią główną częścią serii The Legend of Zelda, wydaną w 2000 roku na konsolę Nintendo 64. Gra została opracowana i wydana przez Nintendo oraz studio Nintendo EAD pod kierownictwem Eijiro Kawai oraz Yoshiaki Koizumi. Jest kontynuacją The Legend of Zelda: Ocarina of Time i wykorzystuje ten sam silnik oraz technologię renderowania, ale wprowadza zupełnie nowy system czasu i bardziej mroczną atmosferę.

Fabuła

Akcja gry rozgrywa się w fikcyjnym świecie Termina, wyspie oddzielonej od kontynentalnego Hyrule. Głównym bohaterem jest Link, który po wydarzeniach z Ocarina of Time zostaje wciągnięty w tajemniczy portal i trafia do Terminy. Tam odkrywa, że zbliża się apokaliptyczne wydarzenie – upadek Księżyca, który ma rozbić się w ciągu trzech dni, niszcząc całą wyspę. Aby powstrzymać katastrofę, Link musi odnaleźć cztery potężne maski – Maskę Księcia Despero, Maskę Złowieszczej Młodzieży, Maskę wędrującego Płomienia oraz Maskę Potwora (Majora’s Mask). Głównym antagonistek jest Majora’s Mask, tajemnicza maska, która manipuluje czasem i próbując przejąć kontrolę nad światem.

Rozgrywka

Najbardziej charakterystycznym elementem Majora’s Mask jest system trójdniowego cyklu czasu. Gracz posiada 72‑minutowy zegar (co w rzeczywistości odpowiada trzem dniom w świecie gry). Po upływie tego czasu Księżyc spada, a gra kończy się przegraną. Mechanizm ten wprowadza konieczność planowania działań, zarządzania zadaniami i wykorzystywania punktu zapisu – Song of Time, który przywraca początek trzeciego dnia.

  • Maski i transformacje: Link może zdobywać i nosić różne maski, które zmieniają jego wygląd oraz umiejętności, dając dostęp do nowych obszarów i zagadek.
  • System questów: Każdy z trzech dni ma własne wydarzenia, questy i postacie, które reagują na działania gracza w zależności od przebiegu czasu.
  • Rozbudowane postacie NPC: Mieszkańcy Terminy posiadają własne historie i harmonogramy, co czyni świat bardziej żywym i immersyjnym.

Rozwój i wydanie

Po sukcesie Ocarina of Time, Nintendo postanowiło wykorzystać istniejący silnik z‑engine do szybkiego stworzenia nowego tytułu. Projekt trwał nieco ponad dwa lata, a w trakcie prac nad grą zespół zredukował liczbę obszarów, aby skupić się na jakości interakcji i narracji. Gra została wydana w Japonii 27 kwietnia 2000 r., w Ameryce Północnej 26 października 2000 r., a w Europie 16 listopada 2000 r.

Odbiór krytyczny

Majora’s Mask otrzymał entuzjastyczne recenzje, chwalono zwłaszcza:

  • Innowacyjny system czasu i narracji, który wprowadzał nowe wyzwania w gatunku przygodowym.
  • Głębokie, emocjonalne historie postaci pobocznych, które wniosły nowy wymiar do serii.
  • Atmosferę i muzykę, stworzoną przez Koji Kondo, uznaną za jedną z najciekawszych w całej serii.
Niektórzy krytycy podkreślali wysoką trudność i konieczność powtarzania niektórych sekcji, co mogło zniechęcić mniej doświadczonych graczy.

Dziedzictwo

Pomimo pierwotnej platformy, Majora’s Mask doczekał się kilku portowań: Nintendo GameCube (w ramach The Legend of Zelda: Collector’s Edition), Wii (w ramach The Legend of Zelda: Virtual Console), a najważniejsze – Nintendo 3DS w 2015 r., w wersji Majora’s Mask 3D z ulepszonymi grafiką i dodatkowymi funkcjami. Gra wpłynęła na późniejsze tytuły, w tym Twilight Princess i Breath of the Wild, które wykorzystują rozbudowane systemy czasu i interakcji z NPC.

Zobacz także